«Διακριτικότητα» - Μια στεγνή πραγματεία




Είναι τόσοι και τόσοι που ζούνε «διακριτικά» και που όλους τους θησαυρούς της ψυχής τους τους κρατάνε για τον εαυτό τους.  Όπως ο  τσιφούτης.
Στην «διακριτικότητα» αναζητούν προστασία από απειλές, κρύβονται  μέσα στα πυκνά δάση του εαυτού τους.
Ποτέ δεν ορμούν στο πεδίο μάχης της ζωής  έτοιμοι να πληρώσουν με  πληγές τον ειλικρινή αγώνα τους.  Πάντα και σε κάθε περίπτωση εμπιστεύονται την πανοπλία του ψέματος.

Τόσα και τόσα μάταια κόλπα, μόνο και μόνο για να μην παραδεχτούν στον εαυτό τους και ενώπιον των άλλων  ότι στην ουσία αδιαφορούν, πχ, για τον «αγαπημένο» τους σύντροφο...  Ένα «Hocus Pocus» λίγο ή πολύ επιδέξιο, για να αποκαταστήσουν την πληγωμένη τους ματαιοδοξία εις βάρος της αλήθειας.
Αυτοί οι άνθρωποι στην ουσία δεν είναι τίποτα.  Ζούνε σαν παράσιτα από τις ψυχικές δυνάμεις των άλλων.  «Μ' αγαπάει, άρα είμαι», είναι το δειλό και υποκριτικό τους σύνθημα.
Η σωστή παρόλα όμως είναι:  «Αγαπώ, άρα είμαι».

Όμως για την παρόλα αυτή δεν φτάνουν, η ψυχή τους είναι ανεπαρκής.
Και έτσι δεν μπορούν να ζούνε δοτικά, διότι:  «Ο δοτικός είναι μαλάκας».
Ψάχνουν ενδείξεις και αποδείξεις για το ότι δεν είναι άδειοι εγκέφαλοι, για το ότι δεν είναι άδειες ψυχές. Όμως είναι άδειοι εγκέφαλοι και είναι άδειες ψυχές, αφού χρειάζονται αποδείξεις.
Την εξουσιοδοτημένη τους μικρότητα θέλουν να την μετατρέψουν σε μη εξουσιοδοτημένη μεγαλομανία εις βάρος των -προσωρινά- ευπαθών συντρόφων τους.
Όμως...οι «καημένοι» σύντροφοι νιώθουν ενστικτωδώς αυτούς τους ύπουλους ελιγμούς και αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα εγκαταλείψουν -οιονεί- εκείνον που τους χρησιμοποιεί σαν πατερίτσα της ανάπηρης συνείδησής του.

Ένας συμμαθητής μου είχε πει μια φορά:
«Για τη γυναίκα που κάποτε θα είμαι τα πάντα της, εκείνο το φτωχό πλάσμα.
Θα την εκμεταλευτώ και παράλληλα βαθιά θα την περιφρονώ και θα την περιγελώ. Ποιος είμαι για να με αγαπήσει αληθινά;».

«Διακριτικότητα της ψυχής» θα πει να νιώθω και να σκέφτομαι ως εκεί που με βολεύει. Και ως εκεί που βολεύει τους άλλους.
Ο αδιάκριτος -προσοχή!- ο εσωτερικά αδιάκριτος ψάχνει την αλήθεια εις βάρος της ευτυχίας του.
Αλλά η στρουθοκάμηλος κρύβει «διακριτικά» το κεφάλι της στην άμμο όταν έχει χαθεί.



Άνα Ζουμάνη


SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image