Ανοιξιάτικοι χείμαρροι




Η αδερφή του ήταν άρρωστη με πυρετό στο κρεβάτι. 
«Φοβάσαι να με φιλήσεις επειδή πονάει ο λαιμός μου;», του είπε και χαμογέλασε.
Εκείνος τη φίλησε και κάθησε δίπλα της στο κρεβάτι.
Στό κομοδίνο στεκόταν ένα ποτήρι που φιλοξενούσε ένα τεράστιο χλωμό-κόκκινο τριαντάφυλλο.
Δίπλα του ήταν ένα ανοιχτό βιβλίο του Τουργκένιεφ με τον τίτλο, «Ανοιξιάτικοι χείμαρροι».
Πίσω από το εξώφυλλο κάποιος είχε γράψει,  »Ανοιξιάτικο θρόισμα, χρυσός... θες να αλλάξεις;«

«Ήρθε ο Μαρέκ χθες το απόγευμα», είπε η Νανίτα, «όμως έφυγε αμέσως, έφερε μόνο το βιβλίο και το τριαντάφυλλο».
Για τους στίχους στο εξώφυλλο δεν του είπε τίποτα. Τι να του έλεγε; Θροΐζει η άνοιξη;
Αλλά ο Μαρέκ δεν κοιμόταν τις νύχτες και την σκεφτόταν συνεχώς. Γι' αυτόν θρόιζε η άνοιξη... και μαζί της θα μπορούσε να λιμοκτονεί, να πεθαίνει,,,

»Ξέρεις Πέτερ... είναι περίεργο. Έτσι όπως το φανταζόμαστε στα όνειρα μας... δηλαδή στα όνειρα της ημέρας... ότι κάποιος κάποτε θα έρθει και θα είναι σαν τον Μαρέκ... είναι το όνειρό μου που ζωντάνεψε... και την ίδια στιγμή είναι το όνειρο απο κάτι που δεν ήρθε και δεν θα έρθει... όπως όταν βλέπεις στον πίνακα μια χιονισμένη καλύβα πάνω στο βουνό, και σου γεννάται η επιθυμία για την αληθινή καλύβα... Ο Μαρέκ έχει όλες εκείνες τις μικρές ανησυχίες μιας μάνας για το παιδί της και όμως είναι ένας άντρας, ένας ξένος... αυτό με εκπλήττει... δεν το καταλαβαίνω καθόλου... αν είχε αυτό το κάτι άλλο, δε ξέρω όμως τι, νιώθω... αυτό θα ήταν η τελειότητα... κάθεται δίπλα μου και λέει, 'δεν κουράστηκες ακόμα να ράβεις παρδαλά κουμπιά στα φορέματά σου; Ποιο υλικό είναι καλύτερο για κουμπιά; Υπάρχουν πολλά είδη; Μην πλένεσαι με κρύο νερό πριν πας να κοιμηθείς, αυτό καταστρέφει τη  νύστα σου. Πίνεις καφέ το πρωί; Προσπάθησε να μην τον πίνεις, δεν χρειάζεσαι ακόμη διεγερτικά. Θα σου φέρω αύριο ένα κατάλογο με σπίτια, δώσε ιδιαίτερη προσοχή στους θρύλους του Στάχιεβιτς'...  έτσι μιλάει μαζί μου...  όλα τον ενδιαφέρουν. Μια μέρα που τρώγαμε μου είπε, 'σου αρέσει πολύ η τηγανιτή πάπια, σωστά; Γιατί δεν την μαγειρεύετε πιο συχνά; Εγώ θα σου την μαγείρευα κάθε μέρα αφού σου αρέσουν. Η ζωή δεν είναι  διασκεδαστική χωρίς όλες αυτές τις μικρές απολαύσεις που μπορούμε να έχουμε'... έτσι με κακομαθαίνει, όλα περιστρέφονται γύρω από εμένα... αλλά αυτό δε με χαλάει... νιώθω ότι μου κάνει καλό που με κακομαθαίνει... όπως ο παπαγάλος που κλείνει τα μάτια, αφήνει να τον ξύνουν κάτω από το ράμφος και λέει 'θέλω κι' άλλο, θέλω κι' άλλο'... μου φέρνει βιβλία, λουλούδια, και κάθεται μαζί μου με τις ώρες... έτσι απλά... νιώθω ότι με αγαπάει πολύ, αλλά σε τι ωφελεί αυτό...  είναι μόνο το όνειρό μου που ζωντάνεψε και μεγαλώνει απλώς τη λαχτάρα μου για κάτι που δεν ήρθε και δεν θα έρθει... και όμως... για πρώτη φορά στη ζωή μου βλέπω στο βάθος, στην τρυφερότητα της αντρικής ψυχής και νιώθω ξαφνικά ότι είμαι κάτι... και αυτό με κάνει χαρούμενη και λυπημένη ταυτόχρονα... εκεί είναι κάποιος που με αγαπάει κάποιος που μου χάρισε την πιο ζεστή θέση στην καρδιά του... όπως ένα παιδάκι αγαπάει το αγαπημένο του αρκουδάκι... και μετά του λέω 'φύγε'... γιατί;  για να τον θεραπεύσω;  Φεύγει... όταν του το λέω, φεύγει... και μετά;...  μετά περιμένω, και περιμένω, και περιμένω...».

Ο Πέτερ την αγκάλιασε, την φίλησε και μετά από μια μικρή παύση εκείνη συνέχισε:  «Δε μου λες, σε αγαπάει η Λάρα...«
«Είμαι το όνειρό της που ζωντάνεψε», απάντησε ο Πέτερ, «όμως το όνειρο από κάτι που δεν ήρθε και δεν θα έρθει... γι' αυτό μερικές φορές μου λέει 'φύγε' και μερικές φορές μου λέει 'έλα'».

Έτσι καθόταν τα αδέρφια για πολλή ώρα μαζί. Εκείνος κρατούσε το καυτό της χέρι στο δικό του και το χλωμό-κόκκινο τριαντάφυλλο μοσχομύριζε...
Ήταν μια από εκείνες τις σπάνιες και ανεκτίμητες στιγμές όπου δύο άνθρωποι είναι πολύ κοντά ο ένας στον άλλο. 


Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα

εφημεροπτερα



Τουργκένιεφ, «Ανοιξιάτικοι χείμαρροι»: Η ιστορία ενός νεαρού που ερωτεύεται παράφορα και πουλάει ότι έχει και δεν έχει προκειμένου να μείνει με την ερωμένη του, μακρυά απο την πατρίδα του και "αγνοώντας ότι το ευάλωτο της νεαρής του ηλικίας τον καθιστά λεία ενός σκοτεινού και καταστροφικού πάθους. Ο Τουρκέγιεφ πραγματεύεται ένα από τα αγαπημένα θέματά του: Την αδυναμία του ανθρώπου να γνωρίσει την αγάπη χωρίς να χάσει την αγνότητά του"


SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image